ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะระกะ] น. จอก, ขัน. (ป., ส.).
น. ผัก. (ป.; ส. ศาก).
น. ชื่อคัมภีร์ในพระพุทธศาสนาส่วน ๑ ใน ๙ ส่วนเรียกว่า นวังคสัตถุศาสน์. (ป.).
น. นํ้า; ที่อยู่. (ป.).
(แบบ) น. กา (นก). (ป., ส.).
น. หญิงที่มีผัวแล้ว แต่ผัวตายหรือหย่าร้างกันไป.
[กะ-] ดู กริณี.
ก. กำหนดและกะกันไว้.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เปล่า ๆ, เฉย ๆ.
ก. พาหรือเอาไปด้วย เช่น จะกะเตงกระเป๋าไปให้เกะกะทำไม กะเตงลูกไปตามหาพ่อ.
(ถิ่น-พายัพ) น. ผอบ เช่น จึงแก้เอาเสื้อและผ้าคาดศีรษะใส่ในกระอูบคำ. (ประชุมพงศ. ๑๐).
[ขัด, ขัดชะกะ] (แบบ) น. อาหารควรเคี้ยว เช่น ตั้งขัชกโภชนาหาร. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป. ขชฺช, ขชฺชก).