ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ต้นทับทิม. (ส. มณิพีช).
[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).
ก. สงบ. (ส.).
ก. หวั่นไหว. (ส.).
ก. ได้. (ป., ส.).
[ชะวะ-] (แบบ) ว. เร็ว, (มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส) เช่น ชวการ ชวกิจ ชวเลข, แผลงเป็น เชาว์ ก็มี.
[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).
[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).
น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).
[ชับ] (แบบ) ว. เร็ว. (ป., ส. ชว).