ค้นเจอ 9,888 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กริยาอปกติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยุติ,ยุติ-,ยุติ-

[ยุดติ-] ก. ชอบ, ถูกต้อง. (ป. ยุตฺติ; ส. ยุกฺติ).

จุ่ง

ก. จง, คำช่วยกริยาบอกความบังคับหรือความหวัง.

ฉิน

ก. ติ, ติเตียน, เช่น สามสิ่งนี้โหดให้ โทษแท้คนฉิน. (โลกนิติ), มักใช้เข้าคู่กับคำ ติ เป็น ติฉิน.

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

ติตถะ

[ติด-] (แบบ) น. ดิตถ์, ท่านํ้า. (ป.).

เผลอสติ

[-สะติ] ก. หลงลืมสติไปชั่วขณะ, ขาดสติไปชั่วขณะ.

ยุติ

[ยุดติ] ก. ตกลง, จบ, เลิก, เช่น เรื่องนี้ยุติแล้ว ไม่ต้องพิจารณาอีกต่อไป.

ปฏิคคหิต,ปฏิคหิต,ปฏิคหิต-

[ปะติกคะหิด, ปะติกคะหิตะ-] (แบบ) ก. รับเอา เช่น เราก็ปฏิคคหิตด้วยศรัทธา. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). ว. อันรับเอาแล้ว. (ป. ปฏิคฺคหิต).

วัติ

[วัด, วัดติ] น. วดี, รั้ว. (ป. วติ).

อปโลกน์,อปโลกน์,อุปโลกน์

[อะปะโหฺลก, อุปะโหฺลก, อุบปะโหฺลก] ก. ยกกันขึ้นไป เช่น อุปโลกน์ให้เป็นหัวหน้า. (ป. อปโลกน).

อุปโลกน์

[อุปะโหฺลก, อุบปะโหฺลก] ก. ยกกันขึ้นเป็น เช่น อุปโลกน์ให้เป็นหัวหน้า, อปโลกน์ ก็ว่า. (ป. อปโลกน).

คติ

[คะติ] น. การไป; ความเป็นไป. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ