ผลการค้นหา

กระดูกหัก* *กระดูกหัก *กระดูกหัก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 177 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หัวเข่า

น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.

ภัญชะ

ก. ทำให้แตก, หัก. (ป., ส.).

รากฟัน

น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.

สวาบ

[สะหฺวาบ] น. ส่วนกายของคนและสัตว์สี่เท้า อยู่ระหว่างชายโครงกับสันกระดูกตะโพก เป็นส่วนที่ไม่มีกระดูก.

ผัวะ

ว. เสียงอย่างเสียงไม้หักหรือเสียงตบ.

พัทธยา

น. จำนวนที่หักหรือริบเอาไว้เป็นภาคหลวง.

ไม้หกเหียน

น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา.

หน้าหัก

น. หน้าซึ่งมีสันจมูกคล้ายหักเข้าไป.

ซี่โครง

น. กระดูกโครงอกที่เรียงเป็นซี่ ๆ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด