ค้นเจอ 567 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกข้อเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ข้อเสนอ

น. เรื่องราวที่นำเสนอเพื่อพิจารณา.

ข้อเหวี่ยง

น. ส่วนที่ต่อเพลา โดยมากมีลักษณะงอ สำหรับรับกำลังดันหรือกำลังฉุดให้เพลาหมุนรอบ ๆ, ภาษาปากว่า ข้อเสือ. (อ. crank).

กำไล

น. ชื่อเครื่องประดับสำหรับสวมข้อมือหรือข้อเท้า ทำด้วยเงินหรือทองเป็นต้น, ราชาศัพท์เรียกกำไลมือว่า ทองพระกร กำไลเท้าว่า ทองพระบาท.

ข้อไข

น. ข้อเฉลย, ข้ออธิบายขยายความ.

สรีรธาตุ

น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.

แข้ง

น. ส่วนหน้าของขา ใต้เข่าลงไปถึงข้อเท้า, หน้าแข้งก็ว่า, ราชาศัพท์ว่า พระชงฆ์.

ก้านบัว

น. กำไลเท้า.

ลูกแป

น. วิธีเตะตะกร้อท่าหนึ่งด้วยหน้าเท้า คือ ทั้งฝ่าเท้าและข้างเท้าพร้อม ๆ กัน.

เผาะ,เผาะ,เผาะ ๆ

ว. เปราะ; เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงหักไม้เปราะ เช่น ข้อเท้าข้อมือลั่นเผาะ น้ำตาร่วงเผาะ ๆ.

เกาต์

น. ชื่อโรคอย่างหนึ่ง เกิดขึ้นเพราะมีกรดยูริกในเลือดมากเกินไปเป็นผลให้เกิดการตกตะกอนเป็นเกลือยูเรตในเนื้อเยื่อบริเวณข้อ เช่น ที่ข้อนิ้วมือนิ้วเท้า ข้อเท้า หรือ บริเวณอวัยวะอื่น ทำให้มีอาการบวมและปวด. (อ. gout).

ปุก

ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.

โคปผกะ

[โคบผะกะ] (แบบ) น. ตาตุ่ม, ข้อเท้า, ราชาศัพท์ว่า พระโคปผกะ. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ