ค้นเจอ 35 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*แห้ง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหล้าแห้ง

(ปาก) น. ยาเสพติดชนิดหนึ่งประเภทกดประสาทสมอง เป็นยานอนหลับจำพวกบาร์บิทูเรต ซึ่งผลิตออกมาในรูปของโซเดียมเซโคบาร์บิทาล และเรียกกันสั้น ๆ ว่า เซโคนัล ทางแพทย์ใช้เป็นยานอนหลับประเภทออกฤทธิ์ระยะสั้น.

เหี่ยวแห้ง

ว. เหี่ยวแล้วค่อย ๆ แห้งไป เช่น ใบไม้เหี่ยวแห้ง. ก. ขาดความสดชื่นเพราะหดหู่ใจ เช่น จิตใจเหี่ยวแห้ง, แห้งเหี่ยว ก็ว่า.

เหือดแห้ง

ก. ค่อยแห้งหายไป, แห้งเหือด ก็ว่า.

แห้ง

ว. ไม่มีนํ้า, หมดนํ้า, เช่น คลองแห้ง โอ่งแห้ง, ไม่เปียก เช่น ผ้าแห้ง, ที่ไม่ใส่น้ำ เช่น ก๋วยเตี๋ยวแห้ง บะหมี่แห้ง, ไม่สด เช่น ใบไม้แห้ง; ที่อาจเก็บไว้บริโภคได้นาน เช่น ของแห้ง หอมแห้ง พริกแห้ง; ไม่แจ่มใส เช่น หน้าแห้ง ยิ้มแห้ง; ขาดความชุ่มชื้น เช่น ผิวแห้ง ปากแห้ง จมูกแห้ง; โดยปริยายหมายความว่า ฝืดเคือง, อดอยาก, ในคำว่า ไส้แห้ง กระเป๋าแห้ง.

แห้งผาก

ว. แห้งอย่างไม่มีความชื้นปนอยู่, แห้งสนิท.

แห้งแล้ง

ว. ปราศจากความสดชื่น, ปราศจากความชุ่มชื้น.

แห้งเหี่ยว

ก. ขาดความสดชื่น, เหี่ยวแห้ง ก็ว่า.

แห้งเหือด

ก. ค่อยแห้งหายไปเพราะหดหู่ใจ เช่น จิตใจแห้งเหี่ยว, เหือดแห้ง ก็ว่า.

อดแห้งอดแล้ง

ก. ไม่ได้กินของที่อยากกิน, อดอยากปากแห้ง ก็ว่า.

อดอยากปากแห้ง

ก. ไม่ได้กินของที่อยากกิน, อดแห้งอดแล้ง ก็ว่า.

อู่แห้ง

น. อู่ซ่อมเรือชนิดหนึ่ง เมื่อนำเรือเข้าอู่แล้ว สูบนํ้าภายในอู่ออกให้หมด ทำให้สามารถซ่อมท้องเรือภายนอกได้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ