ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 67 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*วัด*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จำวัด

ก. นอนหลับ (ใช้แก่ภิกษุสามเณร).

เจ้าไม่มีศาล สมภารไม่มีวัด

(สำ) น. ผู้ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.

ฉวัดเฉวียน

[ฉะหฺวัดฉะเหฺวียน] ก. อาการที่บินวนเวียนไปมาอย่างผาดโผน เช่น บินฉวัดเฉวียน, แล่นเร็วอย่างผาดโผน เช่น ขับรถฉวัดเฉวียน. ว. วนเวียน. (ข. ฉฺวาต่เฉวียล).

ตวัด

[ตะหฺวัด] ก. วัดให้ม้วนเข้ามาโดยเร็ว เช่น ตวัดผ้าที่ห้อยอยู่ขึ้นบ่า ตวัดชายกระเบน, โอบรัดเข้ามาโดยเร็ว เช่น ตวัดคอ, แกว่งไม้หรือเชือกให้ปลายม้วนเข้ามา เช่น ตวัดแส้.

ตัดหางปล่อยวัด

(สำ) ก. ตัดขาดไม่เกี่ยวข้อง ไม่เอาเป็นธุระอีกต่อไป.

ถวัด

[ถะหฺวัด] ก. ตวัด เช่น หมีแรดถวัดแสนงขนาย. (แช่งนํ้า). ว. ไว, คล่อง, เช่น ลางหมู่เอาดินก็ได้ถวัด. (ม. คำหลวง มหาราช).

ถวัดถวัน

[-ถะหฺวัน] (กลอน) ว. ว่องไว, คล่องแคล่ว.

ที่วัด

(กฎ) น. ที่ซึ่งตั้งวัดตลอดจนเขตของวัด.

นครบาลจังหวัด

(เลิก) น. ผู้ว่าราชการจังหวัดในเขตนครหลวง.

นาคเกี้ยวกระหวัด,นาคบริพันธ์

[นากคะบอริพัน] น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง.

เบี้ยหวัด

น. (โบ) เงินที่มีกำหนดจ่ายเป็นรายปีให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์หรือข้าราชบริพารจากเงินงบประมาณรายจ่ายหมวดเงินอุดหนุนของสำนักพระราชวัง, เงินปี หรือ เบี้ยหวัดเงินปี ก็เรียก; เงินตอบแทนความชอบที่ให้แก่ทหารที่ออกจากประจำการ ซึ่งจ่ายเป็นรายเดือนตามข้อบังคับของกระทรวงกลาโหม.

ประหวัด

ก. หวนคิดเพราะผูกใจอยู่.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด