ค้นเจอ 65 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*วร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พรหเมนทร์,พรหเมศวร

[พฺรมเมน, พฺรมเมสวน] น. พระพรหมผู้เป็นใหญ่. (ส.).

พอควร

ว. พอสมควร.

พอสมควร

ว. พอประมาณ เช่น เรียนเก่งพอสมควร ทำดีพอสมควร, พอควร ก็ว่า.

พิฆเนศ,พิฆเนศวร

[พิคะเนสวน] น. ชื่อเทพองค์หนึ่ง มีเศียรเป็นช้าง ถือว่าเป็นเทพแห่งศิลปะ ถ้าบูชาแล้วป้องกันความขัดข้องที่จะเกิดมีขึ้นได้, คเณศ วิฆเนศ หรือ วิฆเนศวร ก็เรียก. (ส. วิฆน + อีศฺวร).

ภาสวร

[พาสะวอน] ว. สว่าง, มีแสงพราว. (ส.).

ภูเตศวร

น. พระศิวะ. (ส.).

ภูมีศวร

น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

มหิศร,มหิศวร

[มะหิด, มะหิดสอน, มะหิสวน] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง, เลือนมาจาก มเหศวร หมายถึง พระศิวะ หรือ พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

มเหศ,มเหศวร

[มะเหด, มะเหสวน] น. พระอิศวร, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

รับเวร

ก. เข้ารอบผลัดกันรับหน้าที่ตามเวลาที่กะกันไว้.

วร

[วะระ-, วอระ-] น. พร; ของขวัญ. ว. ยอดเยี่ยม, ประเสริฐ, เลิศ. (ป., ส.).

วิฆเนศ,วิฆเนศวร

[วิคะเนด, วิคะเนสวน] น. ชื่อเทพองค์หนึ่งมีพระเศียรเป็นช้าง ถือว่าถ้าบูชาแล้วป้องกันความขัดข้องที่จะเกิดมีขึ้นได้, คเณศ พิฆเนศ หรือ พิฆเนศวร ก็เรียก. (ส. วิฆน + อีศ; วิฆน + อีศฺวร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ