ค้นเจอ 32 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ฤกษ์*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฤกษ์ล่าง

น. ฤกษ์ที่ประกอบฤกษ์บน มี ๙ ฤกษ์.

ลูกกัลปพฤกษ์

น. ลูกมะนาวหรือของที่บรรจุเงินปลีกเป็นต้นไว้ข้างในสำหรับโปรยทาน, โดยปริยายเรียกสลากที่ห้อยไว้ตามต้นไม้ให้คนสอยในงานกุศลหรืองานรื่นเริงเป็นต้น.

ศิลาฤกษ์

น. แผ่นหินที่จารึกดวงชะตาของสถานที่ที่จะก่อสร้างแล้ววางตามฤกษ์.

เสียฤกษ์

ก. ทำไม่ได้ในระหว่างเวลามงคลที่กำหนดไว้ (ใช้ในทางโหราศาสตร์) เช่น เจ้าสาวเป็นลมหมดสติในระหว่างพิธีรดน้ำสังข์ เลยทำให้เสียฤกษ์; ไม่ทันเวลาที่นัดหมาย เช่น นัดกันจะไปธุระแต่เขามาไม่ทัน เสียฤกษ์หมด.

อสัตถพฤกษ์,อัสสัตถพฤกษ์

[อะสัดถะพฺรึก, อัดสัดถะพฺรึก] น. ชื่อต้นไม้ที่พระโคตมพุทธเจ้าประทับอยู่ใต้ต้นแล้วได้ตรัสรู้ เรียกว่า ต้นพระศรีมหาโพธิ์ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ต้นโพธิ์.

อัมพฤกษ์

[อำมะพฺรึก] น. ชื่อเส้นซึ่งเป็นศูนย์กลางของร่างกาย อยู่ด้านหน้าท้อง; อาการที่อวัยวะบางส่วนเช่นแขนขาอ่อนแรง.

เอาฤกษ์

(ปาก) ก. ประเดิม เช่น สอนเอาฤกษ์.

เอาฤกษ์เอาชัย

ว. ที่มุ่งให้เกิดความสุขความเจริญหรือได้ชัยชนะฝ่ายตรงข้าม เช่น โห่เอาฤกษ์เอาชัย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ