ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 35 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ริก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สัทธิงวิหาริก,สัทธิวิหาริก

น. คำเรียกผู้ได้รับการอุปสมบทแล้ว, ถ้าอุปสมบทต่อพระอุปัชฌาย์องค์ใดก็เป็นสัทธิงวิหาริกของพระอุปัชฌาย์องค์นั้น, (ใช้เข้าคู่กับ อุปัชฌาย์). (ป.).

อันเตบุริก,อันเตปุริก

น. ข้าราชการในราชสำนัก. (ป.).

อัพโพหาริก

ว. ไม่ควรกล่าวอ้าง, ไม่ควรอ้างเป็นกฎเกณฑ์ คือ ไม่ควรนับว่าผิดวินัยหรือกฎหมาย เช่นผู้กินแกงซึ่งปรุงด้วยเหล้าบางอย่างเพื่อฆ่าคาวหรือชูรสการกินเหล้าในที่นี้เป็น อัพโพหาริก คือ ไม่ควรนับว่ากินเหล้า. (ป.).

อาฬาริก

น. คนครัว. (ป.; ส. อาราลิก).

เอิกเกริก

[เอิกกะเหฺริก] ว. อื้ออึง; ครึกครื้น, สนุกสนาน; แพร่หลายรู้กันทั่ว.

ฆ่าควายอย่าเสียดายพริก

(สำ) ก. ทำการใหญ่ไม่ควรตระหนี่.

กริก,กริ๊ก

[กฺริก, กฺริ๊ก] ว. เสียงของแข็ง เช่น แก้ว โลหะ กระทบกัน.

จาริก,จารึก,จารึก

น. ผู้ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น. ก. ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น.

ริก,ริก ๆ

ว. ไหวถี่ ๆ เช่น ตัวสั่นริก ใจสั่นริก ๆ.

เอาฬาริก,เอาฬารึก

ว. ใหญ่, โต. (แผลงมาจาก โอฬาริก, โอฬารึก).

โอฬาริก,โอฬารึก

ว. ใหญ่, โต. (ป. โอฬาริก; ส. เอาทาริก).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด