ค้นเจอ 262 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดีบุก

น. ธาตุลำดับที่ ๕๐ สัญลักษณ์ Sn เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีขาวคล้ายโลหะเงิน เนื้ออ่อน หลอมละลายที่ ๒๓๑.๙ °ซ. มี ๓ อัญรูป คือ ดีบุกสีเทา ดีบุกสีขาว และดีบุกรอมบิก ใช้ประโยชน์ฉาบผิวเหล็กเพื่อกันไม่ให้เป็นสนิม ใช้ทำโลหะเจือ แผ่นดีบุกบาง ๆ ใช้สำหรับห่อของเพื่อกันชื้น. (ป. ติปุ; ส. ตฺรปุ; อ. tin).

ต่อบุหรี่

ก. นำบุหรี่ของผู้อื่นที่ติดไฟแล้วมาจ่อกับบุหรี่ของตน แล้วดูด เพื่อให้บุหรี่ของตนติดไฟ.

ตะบุ้ย,ตะบุ้ย ๆ

(ปาก) ว. อาการที่บอกส่ง ๆ ไปหรือทำให้พ้น ๆ ไป.

ตามบุญตามกรรม

ว. ตามแต่จะเป็นไป.

เต่ากินผักบุ้ง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

ถูปารหบุคคล

[-ระหะ-] น. บุคคลที่ควรนำกระดูกบรรจุสถูปไว้บูชา ได้แก่พระพุทธเจ้าเป็นต้น. (ป.).

ทักขิไณยบุคคล

[-ไนยะ-] น. บุคคลผู้ควรรับทักษิณา. (ป.).

ทำบุญ

ก. ประกอบกรรมดี มีการเลี้ยงพระ ตักบาตร ถวายจตุปัจจัยแก่พระสงฆ์ เป็นต้น, ทำบุญทำกุศล ก็ว่า.

ทำบุญเอาหน้า

(สำ) ก. ทำบุญเพื่ออวดผู้อื่น ไม่ใช่ทำด้วยใจบริสุทธิ์, มักพูดเข้าคู่กับ ภาวนากันตาย.

เทพบุตร

[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).

เทียนสัตตบุษย์

น. ชื่อเรียกผลแก่แห้งของไม้ล้มลุกชนิด Pimpinella anisum L. ในวงศ์ Umbelliferae ใช้เป็นเครื่องเทศ.

นักบุญ

น. ผู้อ้างตัวว่าเป็นผู้วิเศษ, ผู้ที่ทำความดีไว้มากเมื่อตายแล้วได้รับยกย่องว่าเป็นผู้สำเร็จในทางศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก, ผู้ยินดีในการบุญ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ