ค้นเจอ 53 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บัว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัวบก

น. (๑) ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Centella asiatica (L.) Urban ในวงศ์ Umbelliferae ขึ้นตามที่ชุ่มชื้น ทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน ใบเดี่ยวกลม ขอบใบหยักเล็กน้อย ใบและต้นกินได้และใช้ทำยาได้, พายัพและอีสานเรียก ผักหนอก, ปักษ์ใต้และตราดเรียก ผักแว่น. (๒) ชื่อไม้เถาชนิด Stephania pierrei Diels ในวงศ์ Menispermaceae ขึ้นในป่าเบญจพรรณ รากพองเป็นหัวกลม ๆ ใบค่อนข้างกลมปลายแหลม ใช้ทำยาได้.

บัวบังใบ

ว. เห็นรำไร.

บัวบาท

น. เท้าที่มีบัวรอง, หมายเอาเท้าผู้มีบุญอย่างพระพุทธเจ้า นิยมว่าพระพุทธเจ้ามีดอกบัวผุดขึ้นรับพระบาท, ใช้เลือนมาหมายถึงพระบาทของพระเจ้าแผ่นดินด้วย.

บัวผุด

ดู บัวตูม.

บัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น

(สำ) ก. รู้จักผ่อนปรนเข้าหากัน มิให้กระทบกระเทือนใจกัน, รู้จักถนอมนํ้าใจไม่ให้ขุ่นเคืองกัน, บัวไม่ให้ชํ้า นํ้าไม่ให้ขุ่น ก็ว่า.

บัวโรย

ว. สีกลีบบัวแห้งหรือสีปูนแห้ง.

บัวลอย

น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเหนียว ปั้นเป็นเม็ดกลม ๆ เล็ก ๆ ต้มในนํ้ากะทิผสมนํ้าตาล.

บัวลอย

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง ใช้บรรเลงในงานศพ.

บัวสวรรค์

น. ชื่อไม้ต้นขนาดเล็กชนิด Gustavia gracillima Miers ในวงศ์ Lecythidaceae ดอกสีชมพูแก่ กลีบดอกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ เหมือนดอกบัว.

บัวสายติ่ง

ดู สายติ่ง.

บัวอกไก่

น. ชื่อลวดบัวแบบหนึ่ง มีลักษณะนูนเป็นสันขึ้นอย่างอกของไก่.

บัวฮาดำ

ดู เฉียงพร้าดำ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ