ค้นเจอ 84 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ท้า*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ท้ายโต่ง

น. ท้ายที่สูงโด่งขึ้นไป (ใช้แก่เรือ).

ท้ายทอย

น. ส่วนสุดของกะโหลกศีรษะด้านหลัง, กำด้น.

ท้ายน้ำ

น. บริเวณที่ระบายนํ้าออกทางด้านล่างของตัวเขื่อน, ท้ายเขื่อน ก็เรียก.

ท้ายฝน

น. ปลายฤดูฝน.

ท้ายสังข์

น. ท้ายสุดของปืนใหญ่แบบไทย มีลักษณะงอนคล้ายก้นของหอยสังข์.

ท้าว

น. ผู้เป็นใหญ่, พระเจ้าแผ่นดิน, (โดยมากใช้ในบทกลอน); ตำแหน่งบรรดาศักดิ์ข้าราชการฝ่ายใน; (ถิ่น-อีสาน) คำประกอบชื่อผู้ชายที่เป็นเชื้อสายเจ้าหรือขุนนาง.

ท้าว

(กลอน) ว. อาการสั่นรัว ๆ เช่น ความกลัวตัวสั่นอยู่ท้าวท้าว. (สังข์ทอง).

ท้าวนาง

น. ข้าราชการฝ่ายใน.

ท้าวพญา,ท้าวพระยา

(กลอน) น. กษัตริย์.

ทิ้งท้าย

ก. ปล่อยทีเด็ดตอนลงท้าย.

เท้า

น. ตีน (ใช้ในความสุภาพ), เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้. ก. ยัน เช่น ยืนเอามือเท้าโต๊ะ เอามือเท้าเอว; อ้างถึง เช่น เท้าความ.

เท้าแขน

น. ตัวไม้สำหรับคํ้ายันของหนักเช่นกันสาดให้มีกำลังทรงตัวอยู่ได้; ส่วนของเก้าอี้สำหรับวางแขน. ว. เรียกอาการที่นั่งพับเพียบเอาแขนเท้าพื้นว่า นั่งเท้าแขน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ