ค้นหา "*จร*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 248 รายการ

[จะรก] น. ผู้เที่ยวไป, ผู้เดินไป. (ป., ส.).

[จอระกฺลู่] (กลอน) ก. เที่ยวลอยเกลื่อนกลาดอยู่ เช่น จรกลู่ขึ้นกลางโพยมากาศ. (ม. คำหลวง ทศพร).

[จะระแกฺว่ง] (กลอน) ก. แกว่ง.

[จะระ-] (กลอน) ก. คั่ง.

[จอระจะรัน, จอนจะรัน] (กลอน) ก. เที่ยวไป, เดินไป, เช่น แม่รักลูกรักจรจรัล พลายพังก็กระสัน. (ดุษฎีสังเวย).

[จอน-] ว. ร่อนเร่และไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.

[จะระ-] น. ความประพฤติ, ในพระพุทธศาสนาหมายความว่า ข้อปฏิบัติเป็นเครื่องบรรลุวิชชา. (ป.).

[จะหฺรด] (โบ; แบบ) ก. จด, ถึง, จ่อให้ถึง.

(ราชา) ก. ใช้กรรไตรและมีดโกนขริบและโกนผมเล็กน้อย เป็นการเริ่มในพระราชพิธีโสกันต์และเกศากันต์.

ก. จดไถลงดินเพื่อไถนาในพระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ.

[จอระดน] (กลอน) ก. เที่ยวไปถึง. (ป. จร + ตล = พื้น; ข. ฎล = ถึง).

[จะระ-] (กลอน) ก. เที่ยวไปเบื้องบน, ฟุ้งไป, บินไป, เช่น ด้วยคันธามลกชำระจรบันสระหอมรส. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ