ผลการค้นหา

โบกขร, บุษกร* *โบกขร, บุษกร *โบกขร, บุษกร*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,140 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "โบกขร, บุษกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มุทคระ

[มุดคะระ] น. ไม้ค้อน. (ส. มุทฺคร; ป. มุคฺคร).

พัด

น. เครื่องโบกหรือกระพือลม. ก. ปัดไป, โบก, กระพือ, เช่น เอาพัดมาพัดไฟ พายุพัดฝุ่นตลบ; หมุนอย่างใบพัดพัดลมหรือใบพัดเครื่องบิน.

ผสาย

[ผะ-] ก. กระจาย, เรียงราย, เช่น ตรีมุขสิงหาสน์แก้ว กรองผสาย. (เฉลิมพระเกียรติพระนารายณ์). (ข. ผฺสายร).

ขจร

[ขะจอน] ก. ฟุ้งไป. (ข. ขฺจร ว่า ฟุ้งไป แผลงเป็น กำจร ก็ได้; ป., ส. ข = อากาศ + จร = ไป).

กรรไตร

[กันไตฺร] น. ตะไกร. (ข. กนฺไตฺร; ส. กรฺตริ).

กระโงก

(กลอน) น. นกยูง, กุโงก ก็ว่า. (เทียบ ข. โกฺงก).

กระหน

(โบ) ก. ดิ้นรน, เดือดร้อน, กระวนกระวาย. (ข. กฺรหล่).

กระออบ

ว. มีกลิ่นหอม. (ข. กฺรอูบ).

ขลวน

[ขฺลวน] น. ตัว. (ข. ขฺลวน ว่า ตัว, ตน).

จรุก

[จะหฺรุก] (แบบ) น. หมู. (จินดามณี). (ข. ชฺรูก).

เจิม

น. คิ้ว. (อนันตวิภาค). (ข. จิญฺเจิม ว่า คิ้ว).

ชำเรา

ก. ลึก, ลับ, เช่น หน้าตาชำเรา. (สุบิน). (ข.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด