ผลการค้นหา

ค้นเจอ 4,043 รายการ

ก. อาการที่เมื่อยมากทำให้เดินเคลื่อนไหวได้ช้าลง.

น. จังหวะร้องเพลงขณะพายเรือจังหวะช้า.

ก. ทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ หยุม ๆ หยิม ๆ.

(กลอน) ว. เร็ว ๆ, พลัน ๆ; เป็นหลั่น ๆ.

(โบ) ว. เนือง ๆ, บ่อย ๆ, เรื่อย ๆ.

ก. อาการที่คืบไปทีละน้อย เช่น ค่อย ๆ กระดิบไป ว่ายนํ้ากระดิบ ๆ หนอนกระดิบ ๆ ไป, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ กระดุบ เป็น กระดุบกระดิบ.

ว. สั่นเครือและเบา (ใช้แก่เสียง).

[-แหฺม็บ] ว. แขม็บ, หายใจแผ่ว ๆ แสดงว่าจวนจะหมดกำลัง, (โบ) เขียนเป็น กระแหมบ ก็มี เช่น กระแหมบกระเหม่นทรวง. (อนิรุทธ์). (แผลงมาจาก แขม็บ).

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เปล่า ๆ, เฉย ๆ.

(ปาก) น. กองใหญ่, จำนวนมากมาย, เช่น เขามีเงินเป็นกะตั้ก ๆ.

ว. เสียงร้องเยาะเย้ย, บางทีทำอาการกระดิกนิ้วชี้ตรงไปที่หน้าผู้ที่ถูกเย้ย, กิ๋ว หรือ กิ๋ว ๆ ก็ว่า.

[เกฺรี้ยว] ว. อาการที่แสดงความเดือดดาลหรือโกรธมาก เช่น อนิจจามาร้องอยู่เกรี้ยว ๆ. (มโนห์รา).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ