ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ตามีลักษณะเศร้า ชวนให้เอ็นดู.
ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.
น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).
น. เปลที่ถักด้วยป่านเป็นตาโปร่ง.
น. หน้าด้านข้าง (เห็นตาและหูข้างเดียว).
ว. เขมาก (ใช้แก่ตา).
(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.
น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์คล้ายอุปรากรแต่มีบทสนทนา เนื้อเรื่องมีความร่าเริงขบขัน และมักจบลงด้วยความสุข. (อ. operetta).
[ดุรก, ดุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส. ตุรค ว่า สัตว์ไปเร็ว).
[ทอระ-] ว. ระนาว, มากมาย, เช่น พบโพหนึ่งในไพรสณฑ์ สาขานฤมล แลลำทรนาวสาวสาร. (สมุทรโฆษ), งั่วนาวทรนาวเนก กรูดฉุรเฉกจรุงธาร. (ม. คำหลวง จุลพน).
(แบบ) น. ธนู. (ป.).
[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.