ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะระ-, ปอระ-] น. โลกหน้า.
ก. เอามือเช็ดน้ำตาที่อาบหน้าอยู่.
น. มุขโถงที่ยื่นออกมาจากหน้าอาคาร เป็นที่เสด็จออก.
[-เหฺย] ก. ยิ้มหน้าเบ้, ฝืนยิ้ม.
ก. เผชิญหน้า, รอหน้า, เช่น ส่งเด็กไปรับหน้าเจ้าหนี้ไว้ก่อน.
ว. ก่อนกำหนด เช่น ไปล่วงหน้า รับเงินล่วงหน้า.
ว. สัปหงก, อาการที่หน้าหงุบลงเพราะง่วงนอน.
น. หน้าซึ่งมีสันจมูกคล้ายหักเข้าไป.
ก. รวมกันเป็นกลุ่ม, คั่งกันอยู่, เช่น คนอออยู่หน้าประตู.
(โบ) ก. ห่วงหน้าห่วงหลัง, งกเงิ่นด้วยความห่วงใย.
น. ปาก, หน้า; ช่อง, ประตู. (ป., ส.).
(โบ) น. คำนำหน้าชื่อหญิงสามัญ.