ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,133 รายการ

น. สิ่งที่ปิดปากหม้อดินที่เป็นหม้อข้าวหม้อแกง; เรียกส่วนพระเจดีย์ที่เป็นฐานรองรับปล้องไฉนของเจดีย์ทรงกลมหรือทรงลังกา คล้ายฝาละมี ว่า บัวฝาละมี.

[กฺลิ้ม] ก. เล็มหน้าผ้า, เย็บหน้าผ้าให้เป็นตะเข็บเพื่อมิให้ชายผ้าหลุดออก.

ก. นูนขึ้นเพราะถูกกระทบกระแทกเป็นต้น (มักใช้แก่หัวหรือหน้า) เช่น หัวโน หน้าโน.

ว. ป้าน, ไม่แหลม, สั้น อ้วน ใหญ่ (ใช้แก่หน้า) เช่น หมาบูลด๊อกหน้ามู่ทู่.

ว. ห่วงหน้าห่วงหลัง, พะวงหน้าพะวงหลัง, พะวักพะวน, เช่น เกิดไฟไหม้ละล้าละลังคว้าอะไรไม่ถูก.

[-มูด] น. ปัสสาวะที่ขึ้นเกล็ดที่ผิวหน้า.

ก. ทอกันหน้าผ้าไม่ให้เส้นด้ายหลุดออกมา.

น. คนแปลกหน้า, คนที่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.

ว. อาการที่แหงนหน้าขึ้นสูง ๆ.

ว. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

ก. กำหนดไว้ในใจ, ระลึกได้, เช่น จำหน้าได้.

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ