ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. กิริยาที่ทำนาตอนพลิกดิน.
ก. ดำทน เช่น ประดานํ้า ประดาดิน.
[พุมมะ-] น. พื้นดิน, ภาคพื้น. (ป. ภุมฺม).
น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา.
ก. ใช้จอบขุดดิน, ลงจอบลงเสียม ก็ว่า.
น. ระยะตั้งแต่พื้นเรือนจนถึงพื้นดิน.
[-มูด] น. ปัสสาวะที่ขึ้นเกล็ดที่ผิวหน้า.
ก. ทอกันหน้าผ้าไม่ให้เส้นด้ายหลุดออกมา.
น. คนแปลกหน้า, คนที่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.
ว. อาการที่แหงนหน้าขึ้นสูง ๆ.
ว. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.
ก. กำหนดไว้ในใจ, ระลึกได้, เช่น จำหน้าได้.