ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).
ว. ยี่สิบห้า เช่น อายุถึงเบญจเพส. (ป. ปญฺจวีส).
[วีระชน] น. ผู้ที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.
น. ชื่อเกลือชนิดหนึ่งในตำรายาไทย.
น. ยารักษาโรค. (ป. คิลาน + เภสชฺช).
น. ยางไม้สำหรับยาเรือเป็นต้น.
ก. แช่เครื่องยาไว้ในของเหลวมีเหล้าเป็นต้น.
ก. ตายมากมายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.
[ปฺริยานุด] น. น้องที่รัก. (ส.).
[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).
น. ศรหรือหน้าไม้ที่มีลูกอาบด้วยยาพิษ.