ค้นเจอ 22,168 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วินเทจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เปีย

น. ชื่อขนมอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้งเป็นชั้น ๆ มีไส้ใน, ขนมเปียะ หรือ ขนมเปี๊ยะ ก็ว่า. (จ.).

โลกวิทู

[โลกะ-] น. “ผู้รู้แจ้งซึ่งโลก” คือ พระพุทธเจ้า. (ป.; ส. โลก + วิทุ).

อมรโคยานทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันตกของเขาพระสุเมรุเป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

งานไม่ใหญ่แน่นะวิ

คนพูดกำลังจะโดนอีกฝ่ายแกง เพราะจริง ๆ แล้วสิ่งที่พูดถึงใหญ่โตกว่าที่อีกฝ่ายพูดไว้

เพื่อบอกว่ามางานเลี้ยงธรรมดา พอมาเจอเพื่อนที่งาน เพื่อนแต่งตัวจัดเต็ม ที่ตลกคือเราแต่ตัวธรรมดาอยู่คนเดียว งานไม่ใหญ่แน่นะวิ?????

อ่านว่า งาน-ไม่-ไหย่-แน่-นะ-วิ

จัตุ

[จัดตุ] ว. สี่. (ป. จตุ; ส. จตุรฺ).

เจ๊ง

(ปาก) ก. เลิกล้มกิจการเพราะหมดทุน; สิ้นสุด. (จ.).

ตู๊

ก. ประทัง, พอถูไถ, ชดเชย, เช่น พอตู๊ ๆ กันไป. (จ.).

โปเก

(ปาก) ว. เก่าแก่จนใช้การไม่ได้ดี. (จ.).

เฮี้ยน

(ปาก) ว. มีกำลังแรงหรือมีอำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่อาจบันดาลให้เป็นไปได้. (จ.).

เติ่ง

น. ที่สำหรับเทสกา รูปกระปุก ทำด้วยงาหรือไม้แข็ง มีรูข้าง ๆ สำหรับลูกออก.

เทพนิยม

[เทบ-] น. ลัทธิที่เชื่อว่ามีพระเจ้าจำนวนมากประจำอยู่ในสรรพสิ่ง แต่พระเจ้านั้นไม่มีอำนาจครอบครองโลก.

บรรลาย

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ปราย) ก. ปราย, โปรย, เช่น หยั่งหยาดวลาหกบรรลาย. (อุเทน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ