ค้นเจอ 675 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ระวิภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธรณ,ธรณะ

[ทอน, ทอระนะ] (แบบ) น. การถือไว้, การทรงไว้, การยึดไว้. (ป., ส.).

ธรณิน

[ทอระ-] (กลอน) น. ธรณี, แผ่นดิน, เช่น กึกก้องสะเทือนธรณิน. (ลอ).

นิรเทศ

[-ระ-] (กลอน) ก. เนรเทศ, ขับไล่ออกจากที่เดิม. (ส. นิรฺ + เทศ).

ปฐมสุรทิน

[ปะถมมะสุระทิน] น. วันที่ ๑ แห่งเดือนทางสุริยคติ.

ปรวาที

[ปะระ-] น. ผู้กล่าวถ้อยคำฝ่ายตอบหรือฝ่ายค้าน, คู่กับ สกวาที.

ปัณรส,ปัณรส-

[ปันนะระสะ-] ว. สิบห้า. (ป. ปณฺณรส).

ปาร,ปาร-

[ปาระ-] น. ฝั่ง, ฝั่งตรงข้าม; ที่สุด; นิพพาน. (ป., ส.).

พรมนิ้ว

ก. ประนิ้วรัวที่เครื่องดนตรีบางชนิด มีซอและขลุ่ยเป็นต้น.

ภาตระ

[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).

ภารดี

[พาระ-] น. ถ้อยคำ, คำพูด, ภาษา. (ส. ภารติ).

มก

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ปลากระบอก. (ดู กระบอก ๒).

มยุร,มยุร-,มยุระ

[มะยุระ-] น. นกยูง, ใช้ว่า มยูร ก็มี. (ป., ส. มยูร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ