ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. คนเกี่ยวข้าว. (ป., ส.).
น. เด็กเล็ก ๆ หลายคน.
(ปาก) น. บริวาร, คนอยู่ในบังคับ.
น. ลูกคนแรกของพ่อแม่.
น. คนทำอาวุธ. (ส.).
น. คนมีใจอ่อน. (ส. หฺฤทยกลฺม).
ว. ไม่มีหลักแหล่ง, ไม่อยู่เป็นที่, เชื่อถือไม่ได้, เช่น เขาเป็นคนหลักลอย.
ว. ตัวคนเดียวโดดเดี่ยว ไม่มีพวกพ้อง.
ก. ลำเอียงในบุคคล, มุ่งเฉพาะคน.
น. คนเกะกะระราน. (ป.).
น. เรียกผ้าที่มีส่วนกลางขาวว่า ผ้าท้องขาว เช่น ผ้าท้องขาวเชิงชายเขียน. (พงศ. เลขา), ถ้ามีส่วนกลางเขียว เรียกว่า ผ้าท้องเขียว เช่น ผ้าท้องเขียวชายกรวย. (พงศ. เลขา).
(สำ) ก. อาศัยผู้อื่นมักไม่สะดวก, ยืมจมูกคนอื่นหายใจ หรือ เอาจมูกผู้อื่นมาหายใจ ก็ว่า.