ค้นเจอ 6,275 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รป.บ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทพนารี

[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.

เทพย,เทพย-

[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.

ธาตุสถูป

[ทาดสะถูบ] น. ธาตุเจดีย์.

ประภาพ

[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).

อังกุระ,อังกูร

[-กูน] น. หน่อ, หน่อเนื้อเชื้อไข, เชื้อสาย; มักใช้ อังกูร เป็นส่วนท้ายของสมาส เป็น อางกูร เช่น พุทธางกูร นรางกูร. (ป., ส.).

หัวมุม

น. จุดรวมทั้งบริเวณใกล้จุดที่เส้น ๒ เส้น แนว ๒ แนว หรือระนาบ ๒ ระนาบมาบรรจบกัน.

คิง

(ถิ่น) น. ร่างกาย เช่น รทวยรแถ้ง คิงคมกล้องแกล้ง. (สุธนู).

บริจาริกา

[บอริ-] น. หญิงรับใช้, ประกอบกับคำ บาท เป็น บาทบริจาริกา แปลว่า เมีย, ที่ตัดใช้ว่า บริจา ก็มี เช่น บาทบริจา ทารบริจา อรรคบริจา, หรือตัดใช้ว่า บริจาริก ก็มี. (ป., ส. ปริจาริกา).

มัคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้ายตกราวเดือนธันวาคม. (ป. มคฺคสิร, มาคสิร; ส. มารฺคศิรสฺ).

พะงาบ,พะงาบ ๆ

ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า.

กระเสียร

[-เสียน] ว. คับแคบ, ลำบาก, ฝืดเคือง, ใช้เข้าคู่กับคำ กระเบียด เป็น กระเบียดกระเสียร. (ป. กสิร).

โกปินำ

(โบ; กลอน) น. ผ้าปิดของลับ เช่น แล้วเกี่ยวรัดโกปินำ. (รามเกียรติ์ ร. ๑). (ป. โกปิน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ