ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. สัตว์ชนิดหนึ่งในจำพวกกวาง. (พจน. ๒๔๙๓).
[สะหฺลุมพอน] น. ปลาเนื้ออ่อน. (พจน. ๒๔๙๓).
แต่จะว่าไปแล้วก็..., ว่าไป, ทำเป็นเล่นไป มักใช้เพื่อ contrast กับประโยคก่อนหน้า
ก: ผู้ชายคนนั้นไม่หล่อเลยเนอะ ข: (ว่าบาป) แต่นางก็หุ่นดีอยู่เด้อ ว่าบาป ก: ป้าคนนี้อ้วนแล้วยังใส่ชุดรัดติ้วอีก ข: (ว่าบาป) เขาก็ไม่ได้อ้วนขนาดนั้น ว่าบาป
อ่านว่า ว่า-บาบ
[คุบติ] (แบบ) น. การรักษา, การคุ้มครอง, การปกครอง. (ส.; ป. คุตฺติ).
[ทีบ, ทีปะ] (แบบ) น. เกาะ; แสงไฟ. (ป., ส.).
[เทบบอดี] น. เจ้าแห่งเทวดา, พระอินทร์. (ส.).
[บาบกำ] น. บาป. (ส. ปาปกรฺม; ป. ปาปกมฺม).
[ปฺระสิดทิพาบ] น. ความสามารถที่ทำให้เกิดผลในการงาน.
[ลุบทะกะ] (แบบ) น. นายพราน. (ส.; ป.ลุทฺทก).
[สัดทะนะ] ก. พัด (ใช้แก่ลม), มีลมพัดมา. (บ.).
[อุสุพะราด, อุสุบพะราด] น. พญาวัว.
น. จุดที่เส้น ๒ เส้นมาบรรจบกัน เช่น เดินชนมุมโต๊ะ, เนื้อที่ตรงด้านยาวกับด้านสกัดมาบรรจบกัน เช่น วางตู้ไว้ที่มุมห้อง, ที่ว่างซึ่งเกิดจากเส้นตรง ๒ เส้น แยกออกจากกัน โดยปลายข้างหนึ่งของแต่ละเส้นอยู่ร่วมจุดเดียวกัน เช่น มุมฉาก มุมแหลม, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ถูกต้อนเข้ามุม จนมุม.