ค้นเจอ 784 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พีรพันธุ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เลอลบ

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

วิเรนทร์

น. จอมนักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. วีร + อินฺทฺร).

ศวศุระ

น. พ่อตา, พ่อผัว. (ส. ศฺวศุร; ป. สสฺสุร).

สามสบ

น. บริเวณที่แม่น้ำ ๓ สายมาบรรจบกัน.

สิโรดม,สิโรตม์

น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).

ออกอากาศ

ก. กระจายเสียงทางวิทยุ, กระจายเสียงและแพร่ภาพทางโทรทัศน์.

อาทิตยวาร

น. วันอาทิตย์, สูรยวาร หรือ อาทิจจวาร ก็ว่า.

แกลบ

[แกฺลบ] น. เรียกม้าพันธุ์เล็กว่า ม้าแกลบ; เรียกวิหารขนาดเล็กว่า วิหารแกลบ.

ขาวพวง

น. ชื่อส้มโอพันธุ์หนึ่ง ผลคล้ายส้มจุก ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ ๑๕ เซนติเมตร.

ลูกป่า

น. ต้นไม้หรือสัตว์ที่เป็นพันธุ์เดิมตามธรรมชาติ, มักใช้เรียกปลากัดหรือปลาเข็ม.

ฟัก

น. ชื่อไม้เถาชนิด Benincasa hispida (Thunb.) Cogn. ในวงศ์ Cucurbitaceae ผลใหญ่รูปกลมหรือรี เมื่อแก่ผิวแข็งมีคราบขาว กินได้ เมล็ดใช้ทำยา มีหลายพันธุ์ ต่างกันที่ลักษณะของผล, พันธุ์ผลเล็ก ผิวบางมีขน เรียก แฟง, พันธุ์ที่ผลมีรสขม ใช้ทำยาได้ เรียก ฟักขม.

มะปราง

[-ปฺราง] น. ชื่อไม้ต้นชนิด Bouea macrophylla Griff. ในวงศ์ Anacardiaceae ใบคล้ายใบมะม่วงแต่เล็กกว่า ปลายใบแหลม ผลสุกสีเหลืองอมแดง พันธุ์รสเปรี้ยวจัดเรียก กาวาง, พันธุ์รสเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ เรียก มะยง, พันธุ์รสหวานแหลมเรียก มะยงชิด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ