ค้นเจอ 1,022 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พขต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขจร

[ขะจอน] ก. ฟุ้งไป. (ข. ขฺจร ว่า ฟุ้งไป แผลงเป็น กำจร ก็ได้; ป., ส. ข = อากาศ + จร = ไป).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).

กรรไตร

[กันไตฺร] น. ตะไกร. (ข. กนฺไตฺร; ส. กรฺตริ).

กระโงก

(กลอน) น. นกยูง, กุโงก ก็ว่า. (เทียบ ข. โกฺงก).

กระหน

(โบ) ก. ดิ้นรน, เดือดร้อน, กระวนกระวาย. (ข. กฺรหล่).

กระออบ

ว. มีกลิ่นหอม. (ข. กฺรอูบ).

ขลวน

[ขฺลวน] น. ตัว. (ข. ขฺลวน ว่า ตัว, ตน).

จรุก

[จะหฺรุก] (แบบ) น. หมู. (จินดามณี). (ข. ชฺรูก).

เจิม

น. คิ้ว. (อนันตวิภาค). (ข. จิญฺเจิม ว่า คิ้ว).

ชำเรา

ก. ลึก, ลับ, เช่น หน้าตาชำเรา. (สุบิน). (ข.).

เชรา

[เชฺรา] (กลอน) น. ซอกผา, ห้วย. (ข.).

เชลย

[ชะเลย] น. ผู้ที่ถูกข้าศึกจับตัวได้. (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ