ค้นเจอ 12,301 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ว.ค."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อายัต

ว. ขยัน, ขันแข็ง. (ป., ส. อายตฺต).

อาหตะ

ว. ถูกตี, โดนตี. (ป., ส.).

อุจ

ว. สูง, ระหง. (ป., ส. อุจฺจ).

อุชุ

ว. ตรง, ซื่อตรง. (ป.; ส. ฤชุ).

อุปริจร

[-จอน] ว. เคลื่อนไปในอากาศ. (ป., ส.).

วกุละ

[วะกุละ] น. ต้นพิกุล. (ป.; ส. พกุล, วกุล).

อัสดงคต

ว. ทางทิศตะวันตก เช่น อัสดงคตประเทศ. (ส. อสฺตมฺ + คต).

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

วธกะ

[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).

วชิร-

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

เบญจเพส

ว. ยี่สิบห้า เช่น อายุถึงเบญจเพส. (ป. ปญฺจวีส).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ