ค้นเจอ 6,532 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประเด็ก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัยแล่น

น. วัยของเด็กถัดจากวัยจูง.

สายรก

น. ส่วนที่ต่อระหว่างผนังมดลูกกับสายสะดือเด็ก.

สาวสะเทิน

น. หญิงที่อยู่ในวัยระหว่างสาวกับเด็กก้ำกึ่งกัน.

เสียเชิง

ก. เสียท่า, พลาดท่า, เช่น ผู้ใหญ่ยังอาจเสียเชิงเด็กได้.

แสนงอน

ว. มีแง่งอนมาก เช่น เธอมีนิสัยแสนงอนมาตั้งแต่เด็ก.

กระวิน

(โบ) ว. สีนํ้าตาล เช่น โคกระวิน. (ทมิฬ = กระวิล แผลงมาจาก ป. กปิล).

จตุรถ-

[จะตุระถะ-] ว. ที่ ๔ เช่น จตุรถาภรณ์. (ส.; ป. จตฺตถ).

จรณะ

[จะระ-] น. ความประพฤติ, ในพระพุทธศาสนาหมายความว่า ข้อปฏิบัติเป็นเครื่องบรรลุวิชชา. (ป.).

จรดล

[จอระดน] (กลอน) ก. เที่ยวไปถึง. (ป. จร + ตล = พื้น; ข. ฎล = ถึง).

ชันตาฆระ

[ชันตาคะระ] (แบบ) น. เรือนไฟ, ห้องสำหรับรมไฟเพื่อให้เหงื่อออก. (ป.).

ธีร,ธีร-,ธีระ

[ทีระ-] น. นักปราชญ์. ว. ฉลาด, ไหวพริบ, มีปัญญา, ชำนาญ. (ป.); มั่นคง, แข็งแรง. (ส.).

ปฏิการ,ปฏิการ-,ปฏิการะ

[ปะติการะ-] น. การสนองคุณ, การตอบแทนคุณ, คู่กับ อุปการะ; การซ่อมแซม. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ