ค้นเจอ 6,203 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประติภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฉิน

ก. ติ, ติเตียน, เช่น สามสิ่งนี้โหดให้ โทษแท้คนฉิน. (โลกนิติ), มักใช้เข้าคู่กับคำ ติ เป็น ติฉิน.

กรรปุระ

[กัน-] (กลอน) น. ศอก. (ดู [[กโบร]]).

สวระ

น. เสียง. (ส.).

จัตุร,จัตุร-

[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).

ทาร,ทาร-

[ทาระ-] (แบบ) น. เมีย เช่น ทารทาน คือ การให้เมียเป็นทาน. (ป., ส.).

นคร,นคร-

[นะคอน, นะคะระ-] น. เมืองใหญ่, กรุง. (ป., ส.).

ผรณาปีติ

[ผะระ-] น. ปีติที่เกิดแล้วทำให้รู้สึกซาบซ่านไปทั่วร่างกาย. (ป.).

ผะ

ใช้แทน ประ เช่น ผะเด ผะเด็น ผะแดง ผะเทศ.

พารณ,พารณะ

[พารน, พาระนะ] น. ช้าง. (ป., ส. วารณ).

รจิต

[ระจิด] ก. ตกแต่ง, ประดับ, เรียบเรียง. ว. งดงาม. (ป., ส.).

สรณ,สรณ-,สรณะ

[สะระนะ-] น. ที่พึ่ง, ที่ระลึก; ความระลึก. (ป.; ส. ศรณ).

หรดี

[หอระดี] น. ทิศตะวันตกเฉียงใต้. (ป.; ส. ไนรฺฤติ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ