ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ติ, ติเตียน, เช่น สามสิ่งนี้โหดให้ โทษแท้คนฉิน. (โลกนิติ), มักใช้เข้าคู่กับคำ ติ เป็น ติฉิน.
[กัน-] (กลอน) น. ศอก. (ดู [[กโบร]]).
น. เสียง. (ส.).
[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).
[ทาระ-] (แบบ) น. เมีย เช่น ทารทาน คือ การให้เมียเป็นทาน. (ป., ส.).
[นะคอน, นะคะระ-] น. เมืองใหญ่, กรุง. (ป., ส.).
[ผะระ-] น. ปีติที่เกิดแล้วทำให้รู้สึกซาบซ่านไปทั่วร่างกาย. (ป.).
ใช้แทน ประ เช่น ผะเด ผะเด็น ผะแดง ผะเทศ.
[พารน, พาระนะ] น. ช้าง. (ป., ส. วารณ).
[ระจิด] ก. ตกแต่ง, ประดับ, เรียบเรียง. ว. งดงาม. (ป., ส.).
[สะระนะ-] น. ที่พึ่ง, ที่ระลึก; ความระลึก. (ป.; ส. ศรณ).
[หอระดี] น. ทิศตะวันตกเฉียงใต้. (ป.; ส. ไนรฺฤติ).