ค้นเจอ 5,818 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปณ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาศยป

[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา

คำนาม

กระโหม

[-โหมฺ] (กลอน) ก. โหม เช่น ศัพท์ส้าวกระโหมโครม. (บุณโณวาท).

คณาจารย์

[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).

โบราณ,โบราณ-

[โบราน, โบรานนะ-] ว. มีมาแล้วช้านาน, เก่าก่อน, เช่น อักษรโบราณ หนังสือโบราณ, เก่า, เก่าแก่, เช่น แพทย์แผนโบราณ ของโบราณ; (ปาก) ไม่ทันสมัย เช่น คนหัวโบราณ. (ป. โปราณ; ส. เปาราณ).

ประสิทธิ,ประสิทธิ-,ประสิทธิ์

[ปฺระสิดทิ-, ปฺระสิด] น. ความสำเร็จ. ก. ทำให้สำเร็จ. (ส. ปฺรสิทฺธิ).

ปวัตน,ปวัตน-,ปวัตน์

[ปะวัดตะนะ-, ปะวัด] น. ความเป็นไป. (ป.).

ปสันน,ปสันน-,ปสันนะ

[ปะสันนะ] (แบบ) ก. เลื่อมใส. (ป.).

บริรักษ์

[บอริรัก] ก. ดูแล, รักษา, ปกครอง. (ส. ปริรกฺษ; ป. ปริรกฺข).

สบจ

[สะบด] (แบบ) น. คนชาติตํ่าช้า. (ป. สปจ; ส. ศฺวปจ).

นิปัจการ

[นิปัดจะกาน] น. การเคารพ. (ป. นิปจฺจการ).

เบญจม,เบญจม-

[เบนจะมะ-] ว. ครบ ๕, ที่ ๕. (ป. ปญฺจม).

ปฐพี

[ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ