ค้นเจอ 1,110 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุณยกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทพบุตร

[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).

บุญเขต

[บุนยะ-] น. เนื้อนาบุญ. (ป. ปุญฺกฺเขตฺต).

บุณมี

[บุนนะมี] น. วันเพ็ญ. (ป. ปุณฺณมี; ส. ปูรฺณมี).

บุษบ,บุษบ-

[บุดสะบะ-] น. ดอกไม้. (ส. ปุษฺป; ป. ปุปฺผ).

บุษราคัม

[บุดสะราคำ] น. พลอยสีเหลือง.

มิคเศียร,มิคสิร,มิคสิร-,มิคสิระ,มิคสิระ

น. ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้ายตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

คิง

(ถิ่น) น. ร่างกาย เช่น รทวยรแถ้ง คิงคมกล้องแกล้ง. (สุธนู).

มุคระ

[มุกคะระ] น. ไม้ค้อน. (ป. มุคฺคร; ส. มุทฺคร).

มุทคระ

[มุดคะระ] น. ไม้ค้อน. (ส. มุทฺคร; ป. มุคฺคร).

กระษาปณ์

[-สาบ] น. เงินตราที่ทำด้วยโลหะ เช่น เหรียญกระษาปณ์ โรงกระษาปณ์, กษาปณ์ ก็ใช้. (ส. การฺษาปณ; ป. กหาปณ).

เชิดหนัง

ก. ยกชูตัวหนังตะลุงขึ้นให้เคลื่อนไหวไปตามบทบาท, ยกชูตัวหนังใหญ่แล้วผู้เชิดเยื้องกรายประกอบไปตามบทบาท.

ไวกูณฐ์

น. ที่ประทับพระนารายณ์ เช่น ผู้สิง ณ ไวกูณฐ์. (มัทนะ). (ส.); (โบ) พระนารายณ์ที่แบ่งภาคลงมา เช่น ซึ่งจะให้นารายณ์ลงไป ก็ต้องในไวกูณฐ์อวตาร. (รามเกียรติ์ ร. ๑).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ