ค้นเจอ 681 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุณฑริกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริปันถ์

[ปะริ-] น. อันตราย, อันตรายในทางเปลี่ยว. (ป., ส.).

ปริพนธ์

[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).

ปริภุญช์

[ปะริพุน] ก. กิน. (ป., ส.).

ปริหาน

[ปะริ-] น. ความเสื่อมรอบ, ความเสื่อมทั่วไป. (ป.).

รึกต์

ว. ว่าง, เปล่า. (ส. ริกฺต; ป. ริตฺต).

กัมพู

(แบบ) น. หอยสังข์; ทอง เช่น กัมพูหุ้มพู่พรรณจามรี. (บุณโณวาท), ทองสุคนธ์ปนสุวรรณ์กัมพู. (รามเกียรติ์ ร. ๒), (โบ) เขียนเป็น กำพู กำภู ก็มี. (ป., ส. กมฺพุ).

กะพล้อ,กะพ้อ,กะพ้อ

น. กระบอกตักนํ้า ปากแฉลบอย่างปากพวยกา.

กาล,กาล,กาล-

[กาน, กาละ-] น. เวลา, คราว, ครั้ง, หน. (ป., ส.).

กาลัญญุตา

[กาลันยุตา] น. ความเป็นผู้รู้กาล. (ป.).

โกรญจ

[โกฺรนจะ] (กลอน) น. โกญจ, นกกระเรียน, เช่น กาโกรญจโกกิล. (สมุทรโฆษ).

ธัญมาส

(โบ) น. มาตราตวง เท่ากับ ๗ อูกา. (ป.).

บาจิกา

(แบบ) น. แม่ครัว. (ป. ปาจิกา). (ดู บาจก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ