ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หญ้าหรือต้นข้าวจำนวนมากที่เอามารวมกันเป็นมัดใหญ่ ๆ.
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นชา. [ดู ชา ๑ (๑)].
น. ต้นไม้ใหญ่ที่มีผลและมีอายุยืนนาน, ไม้ต้น ก็เรียก.
(ภูมิ) น. แหล่งที่เกิดของลำนํ้า, ต้นนํ้า ก็เรียก.
น. รากที่แตกออกจากต้นหรือกิ่งของพืชบางชนิด เช่น กล้วยไม้ ไทร.
ว. แรกเกิดขึ้น, ตั้งแต่ต้น, เช่น งานเริ่มแรกของเขาคือรับราชการ เริ่มแรกที่สร้างหมู่บ้านยังไม่มีวัด, แรกเริ่ม ก็ว่า.
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นปรือ. [ดู ปรือ ๑ (๑)].
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคราม. [ดู คราม ๓ (๒)].
น. คนที่อยู่ต้นของแถว, โดยปริยายหมายถึงหัวหน้าหรือผู้นำ.
น. นิ้วต้นของมือ, (ปาก) นิ้วโป้, นิ้วโป้ง.
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นเนียม. [ดู เนียม ๑ (๒)].
น. ผลประโยชน์รายได้อันเกิดจากต้นผลไม้. (ม. hasil ว่า ผลประโยชน์รายได้).