ค้นหา "ด.ข." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 1,011 รายการ

[ปะระเมด, ปอระเมด] น. ผู้สูงสุด คือ พระพรหม. (ส.).

[สะเหฺวด, สะเหฺวดตะ-] น. สีขาว. (ส.; ป. เสต).

(โบ) ว. มุ่น; ขุ่น เช่น นํ้าใช้และนํ้าฉัน นานหลายวันเป็นกระหมุ่น. (ขมุ่น หรือ ขนุ่น ทางเหนือว่า ขี้ตะกอน, ทางใต้ใช้ว่า หมวน).

[กัน] น. คอ. (เทียบ ข. กรฺฐ ว่า คอ). (เลือนมาจาก กัณฐ์).

ก. เอาเข้าข้างสะเอว เช่น กระเดียดกระจาด. (ข. กณฺเฎียต).

(โบ) น. กรรบิด, มีด. (ข. กำบิต).

[-เพฺลิง] น. ปืนไฟ. (ข. กำเภฺลีง).

[ขะหฺนาย] น. งาช้างพัง. (ข. ขฺนาย ว่า เขี้ยวหมู).

[ขะเหฺมา] น. โกฐเขมา. (ดู โกฐเขมา). (ข. เขฺมา ว่า ดำ).

[เขฺลาะ] ว. กำเลาะ, หนุ่ม, สาว. (ข. เขฺลาะ ว่า หนุ่ม).

ว. เลวทราม, เป็นเสนียด, ไม่เป็นมงคล, จัญไร ก็ว่า. (ข. จงฺไร).

[ฉะ-] น. แบบ, เล่มหนังสือ, เรื่อง. (ข. จฺบาบ่).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ