ค้นเจอ 5,693 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ช.ส.ค."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จูบฝุ่น

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

ชิณณะ

ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).

ชิระ

ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

ชีระ

(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

กปิ

[กะ-] (แบบ) น. ลิง เช่น ทรงพาหะองคต กปิยศโยธิน. (พากย์). (ป., ส.).

ปาจรีย์,ปาจารย์

[ปาจะรี, ปาจาน] น. อาจารย์ของอาจารย์. (ป.; ส. ปฺราจารฺย = ปฺราคต + อาจารฺย).

ศกุนิ

น. นก. (ส.; ป. สกุณิ).

จำบัง

ก. รบ เช่น คชจำบังข้าศึก. (ตะเลงพ่าย). น. ศึก, สงคราม; นักรบ. (จารึกสยาม). (ข. จํบาง, จมฺบำง ว่า การรบ, สงคราม).

อุกคลุก

(กลอน) ก. เข้ารบคลุกคลีประชิดตัว, อุตลุด, เช่น อุกคลุกพลุก เงยงัด คอคช เศิกแฮ. (ตะเลงพ่าย).

บุหงามลาซอ

[-มะลา-] น. ดอกมะลิลา. (ช.).

ประเสบันอากง

น. วังลูกหลวง, วังหลานหลวง. (ช.).

ปะเสหรันอากง

[-หฺรันอากง] น. วังลูกหลวง. (ช.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ