ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. โอรสหรือธิดาของกษัตริย์เมืองใหญ่. (ช.).
(แบบ) น. วชะ, คอกสัตว์. (ป. วช).
[-โมน] น. คนป่า, คนรำ. (ช.).
น. สวน. (ช. สะ ว่า หนึ่ง, ตาหมัน ว่า สวน).
[หฺนากาสะหฺรี] น. ดอกชบา. (ช.).
ก. รบ เช่น คชจำบังข้าศึก. (ตะเลงพ่าย). น. ศึก, สงคราม; นักรบ. (จารึกสยาม). (ข. จํบาง, จมฺบำง ว่า การรบ, สงคราม).
(กลอน) ก. เข้ารบคลุกคลีประชิดตัว, อุตลุด, เช่น อุกคลุกพลุก เงยงัด คอคช เศิกแฮ. (ตะเลงพ่าย).
น. ต้นไม้ใช้ใบทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[-โกฺรย-] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).