ค้นเจอ 599 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ช-พ-ค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระเด่น

น. โอรสหรือธิดาของกษัตริย์เมืองใหญ่. (ช.).

วัช

(แบบ) น. วชะ, คอกสัตว์. (ป. วช).

วาโมร

[-โมน] น. คนป่า, คนรำ. (ช.).

สะตาหมัน

น. สวน. (ช. สะ ว่า หนึ่ง, ตาหมัน ว่า สวน).

หนากาสรี

[หฺนากาสะหฺรี] น. ดอกชบา. (ช.).

จำบัง

ก. รบ เช่น คชจำบังข้าศึก. (ตะเลงพ่าย). น. ศึก, สงคราม; นักรบ. (จารึกสยาม). (ข. จํบาง, จมฺบำง ว่า การรบ, สงคราม).

อุกคลุก

(กลอน) ก. เข้ารบคลุกคลีประชิดตัว, อุตลุด, เช่น อุกคลุกพลุก เงยงัด คอคช เศิกแฮ. (ตะเลงพ่าย).

เฉียง

น. ต้นไม้ใช้ใบทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).

เชี่ยม

น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ตางัว

น. ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

บังโกรยตัวผู้,บังโกรยตัวเมีย

[-โกฺรย-] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ปากราก

[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ