ผลการค้นหา

จิรากร* *จิรากร *จิรากร*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 788 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จิรากร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อังกุระ,อังกูร

[-กูน] น. หน่อ, หน่อเนื้อเชื้อไข, เชื้อสาย; มักใช้ อังกูร เป็นส่วนท้ายของสมาส เป็น อางกูร เช่น พุทธางกูร นรางกูร. (ป., ส.).

ชำ

ก. เอากิ่งไม้ที่ตัดหรือตอนมาปักไว้ที่ที่ดินแฉะ ๆ หรือแช่นํ้าไว้ชั่วคราว เพื่อให้รากงอก.

ตรีเทวตรีคันธา

[-ทะเวตฺรี-] น. กลิ่นสามสองสาม คือ แก่น ดอก ราก แห่งมะซางและบุนนาค. (ศัพท์คัมภีร์แพทย์).

รากศัพท์

น. รากเดิมของคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เรียกว่า ธาตุ เช่น กรรมการ มีรากศัพท์มาจาก กรฺ ธาตุ.

กระชิด

ว. ชิดทีเดียว เช่น ว่องไวไล่กระชิดติดพัน. (รามเกียรติ์ ร. ๒).

กระลาพิม

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาพิม พระมาศ กูเออย. (กำสรวล).

คชนาม

น. นามราหู, อักษรชื่อที่ขึ้นต้นด้วย ย ร ล ว.

จดุรงค์

[จะดุรง] (แบบ) ว. องค์ ๔. (ป. จตุร + องฺค).

จุนทการ

[จุนทะกาน] (แบบ) น. ช่างกลึง. (ป.; ส. กุนฺทกร).

ดารกะ

[-ระกะ] (แบบ) น. ดาว, ดวงดาว. (ป., ส. ตารกา).

ทเมิน

[ทะ-] น. พวก, ทหาร, เหล่า, พรานป่า. (ข. เถฺมิร).

ธรณีศวร

น. ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. ธรณี + อิศฺวร).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด