ค้นเจอ 881 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จวบจน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ติดปาก

ก. ใช้คำใดคำหนึ่งบ่อย ๆ จนเป็นนิสัย.

ทองภู

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).

น้าว

ก. เหนี่ยวลง เช่น น้าวกิ่ง, ดึงจนโค้ง เช่น น้าวศร.

เนื้อตาย

น. เนื้อเยื่อที่ขาดเลือดหรือถูกพิษอย่างอื่นจนเซลล์ตาย.

ปวกเปียก

ว. อ่อนกำลังจนแทบไม่อาจจะทรงตัวได้ตามลำพัง, กะปวกกะเปียก ก็ว่า.

ปากกระบะ

น. ชื่องูพิษร้ายชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เผาถ่าน

ก. เผาไม้จนสุกมีสีดำเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิง.

เพลาะ

น. วัวป่าชนิดหนึ่งเขาบิด ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).

ฟะฟั่น

ว. เฝือ, เฟือน, มากจนเฝือ; มืดมัว; ยุ่งเหยิง;สั่น, สะเทือน.

เฟะ

ว. เละ, เปื่อยหรือแหลกเหลวจนไม่เป็นรูปเป็นร่าง, เช่น เน่าเฟะ.

มวกเหล็ก

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).

มีทองเท่าหนวดกุ้ง นอนสะดุ้งจนเรือนไหว

(สำ) ก. มีสมบัติเพียงเล็กน้อยแต่กังวลจนนอนไม่หลับ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ