ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. หลาย, ตรงกันข้ามกับ น้อย, เช่น คนมาก น้ำมาก กินมาก.
[-นบ] น. คน. (ป.). (มาจากศัพท์ มนุ).
(สำ) น. คนที่เคยมีวาสนาเมื่อตกตํ่าลงผู้ที่มาพึ่งบารมีก็หายหน้าไป.
ว. ยากจน, ขาดแคลนไปทุกสิ่งทุกอย่าง เช่น คนยากไร้.
น. วิธีที่คนส่วนมากใช้. (ป. เยภุยฺยนย).
ก. ปัดภาระหรือความรับผิดชอบไปให้คนอื่น.
น. ลูกคนสุดท้ายของพ่อแม่.
น. คนเล่นดนตรี. (ดู วาที).
น. ผู้เข้าร่วมเป็นพวกด้วย เช่น เขาเป็นคนกว้างขวาง มีสมัครพรรคพวกมาก.
ก. สั่นรัว ๆ อย่างคนเป็นไข้.
น. คนธรรมดาที่มิใช่เจ้า.
น. คนมีปัญญา, นักปราชญ์. (ป., ส.).