ค้นเจอ 986 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ข้างนอก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ซวน

ก. ถลาไปข้างหน้า เช่น เดินซวน, เอนไปจากแนว เช่น เสาซวน.

ตะแบง

ว. อาการที่พูดหรือเถียงเฉไฉหรือดันไปข้าง ๆ คู ๆ.

ตะพอง

น. ส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างศีรษะช้าง, กระพอง กะพอง หรือ ตระพอง ก็ว่า.

ติดจะ

ว. ค่อนข้าง, ใกล้ข้าง, เช่น เห็นรอยขาดอยู่นิดติดจะเก่า. (อิเหนา).

ทะลุ

ก. เกิดเป็นรูหรือทำให้เป็นรูถึงอีกข้างหนึ่ง. ว. ที่เป็นรู เช่น หม้อทะลุ.

ทิ้งย่อ

ก. กระโดดลงมาแล้วย่อหัวเข่าพร้อมกับเหยียดแขนทั้ง ๒ ไปข้างหน้า.

บรัศว์

[บะหฺรัด] น. ข้าง, สีข้าง; ฟ้าดิน. (ส. ปารฺศฺว; ป. ปสฺส).

ไปอย่างน้ำขุ่น ๆ

(สำ) ก. พูดแก้ตัวหลบเลี่ยงไปอย่างข้าง ๆ คู ๆ.

ผ้าเพลาะ

น. ผ้า ๒ ผืนที่เย็บข้างต่อริมติดกันให้กว้างออก.

เผล,เผล้

[เผฺล, เผฺล้] ว. เฉ, ไม่ตรง, ไพล่, เช่น ใส่หมวกเผล้ไปข้างหนึ่ง.

มาลัยสองชาย

น. มาลัยที่มี ๒ ชาย มีอุบะห้อยข้างละ ๑ พวง.

ลากข้าง

ก. เขียนสระอาลงข้างหลังพยัญชนะ. น. เครื่องหมายสระอา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ