ค้นเจอ 11,342 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ซีก , ขี้สีก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บรม,บรม-

[บอรมมะ-] ว. อย่างยิ่ง, ที่สุด, (มักใช้นำหน้าคำที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้า พระเจ้าแผ่นดิน และพระอัครมเหสี เป็นต้น เพื่อแสดงพระเกียรติยศยิ่งใหญ่) เช่น บรมศาสดา บรมบพิตร บรมราชินี บรมมหาราชวัง. (ป., ส. ปรม); (ปาก) อย่างที่สุด เช่น ขี้เกียจบรม บรมขี้เกียจ.

ตีเส้น

ก. ทำให้เป็นแนวตรงด้วยไม้บรรทัดหรือด้ายชุบสีดำเป็นต้น.

บรอนซ์

น. ผงโลหะที่มีสีแวววาว ใช้ผสมสีหรือโรยบัตรเชิญเป็นต้น เช่น สีเงินบรอนซ์ สีทองบรอนซ์.

ไคล

[ไคฺล] น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, (ปาก) ขี้ไคล, ราชาศัพท์ว่า พระเมโท; ตะไคร่น้ำ เช่น ปูกินไคล.

หูตัน

ว. อาการที่หูฟังไม่ได้ยินเพราะมีขี้หูเต็มช่องหู, โดยปริยายหมายความว่าไม่ได้ยิน เช่น เรียกเท่าไรก็ไม่ได้ยิน หูตันหรืออย่างไร.

สะพานเรือก

น. สะพานชั่วคราวที่ทำด้วยไม้ไผ่ผ่าซีกถักด้วยหวายหรือเชือก.

อัฒ,อัฒ-

[อัดทะ-] ว. กึ่ง, ครึ่ง, ซีก. (ป. อฑฺฒ; ส. อรฺธ).

กร่ำกรุ่น

[กฺรํ่ากฺรุ่น] ว. สีมัว ๆ ไม่ชัด เช่น สีกรํ่ากรุ่นเป็นอย่างไรฉันไม่เคย.

คราม

[คฺราม] น. ผงสีนํ้าเงินที่ได้จากต้นคราม. ว. สีนํ้าเงิน.

ชมพู

ว. สีแดงอ่อน, สีแดงเจือขาว.

ตะกั่วตัด

ว. สีนกพิราบหรือสีเทาอมฟ้า.

ตุ่น,ตุ่น,ตุ่น ๆ

ว. สีมัว ๆ อย่างสีเทาหม่น ๆ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ