ค้นเจอ 1,306 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขาหน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไปตายเอาดาบหน้า

(สำ) ก. ยอมไปเผชิญกับความทุกข์และความลำบากข้างหน้า.

กระจอก

ว. เขยก (ใช้แก่ขา). (ข. ขฺจก ว่า ขาพิการ); (ปาก) ไม่สำคัญ, เล็กน้อย, เช่น เรื่องกระจอก, ต่ำต้อย เช่น คนกระจอก.

เท้าสิงห์

น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่แกะเป็นรูปตีนสิงห์; ชื่อลายสลักทำเป็นรูปตีนสิงห์.

กระป๋อหลอ

ว. เหลอ (ใช้แก่หน้า) เช่น ก็หยุดยั้งนั่งหน้ากระป๋อหลอ. (มณีพิชัย).

ตีหน้ายักษ์

(สำ) ก. ทำหน้าถมึงทึงแสดงอาการเกรี้ยวกราดดุดัน, ใส่หน้ายักษ์ ก็ว่า.

หน้าคว่ำ

ว. ทำหน้าแสดงอาการไม่พอใจหรือโกรธจนไม่เงยหน้าขึ้นมองดู.

เหลอ

[เหฺลอ] ว. ทำหน้าเซ่อ ๆ ทำนองว่าไม่รู้เรื่อง เช่น ทำหน้าเหลอ.

ขาเกวียน

(โบ) น. ลูกล้อเกวียน เช่น ขาเกวียนขาหนึ่ง. (อัยการเบ็ดเสร็จ).

ตัก

น. หน้าขาตอนเข่าถึงโคนขาในเวลานั่ง.

ท้องน่อง

น. ส่วนของขาเบื้องหลัง มีลักษณะโค้งนูน ด้านตรงกันข้ามกับหน้าแข้ง.

นั่งพับเพียบ

ก. นั่งพับขาทั้ง ๒ ข้าง ให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.

แผ่หลา

(ปาก) ว. อาการที่นอนเหยียดแขนขาเต็มที่.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ