ผลการค้นหา

ก้มหน้า* *ก้มหน้า *ก้มหน้า*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,025 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก้มหน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภิมุข

น. หัวหน้า เช่น เสนาภิมุข = หัวหน้าทหาร. ว. หันหน้าตรงไป, ตรงหน้า. (ป., ส.).

กถามุข

น. เบื้องต้นของเนื้อเรื่อง. (ป.; ส. -มุข ว่า หน้า).

กระลุมพาง

น. กลองหน้าเดียว, โบราณเขียนเป็น กรลุมพาง ก็มี.

แข่ง

ก. ชิงเอาชนะกัน, ชิงดี, ชิงขึ้นหน้า.

ค้อนควัก

ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.

คาบ

น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).

แง

น. เรียกส่วนของหน้าตรงหว่างคิ้วว่า หน้าแง.

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

จัตุรพักตร์

ว. จตุรพักตร์, “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

เจี๋ยมเจี้ยม

ว. วางหน้าไม่สนิทมีอาการเก้อเขิน.

ฉาด

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงดังเมื่อตบหน้าโดยแรงเป็นต้น.

ชระ

[ชฺระ] เป็นพยางค์หน้าของคำในบทกลอน เช่น ชระงม ชระง่อน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด