ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เภสัช, ยาแก้โรค. (ส.; ป. เภสชฺช).
น. ชื่อยาไทยแก้ลมเพื่อซางโค.
ก. เอายาให้คนไข้กินเพื่อไม่ให้ตัวร้อนจัดหรือเย็นจัด.
[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.
[อิดชะยา] น. การบูชา, การเซ่นสรวง. (ส.).
น. เครื่องแทรกยา เช่น นํ้าเหล้า. (ส. กษาย ว่า ยาที่เคี่ยวเอาแต่ ๑ ใน ๔ ส่วน; ในทมิฬใช้ในความหมายว่า เป็นเครื่องแทรกยาทุกชนิด ตามปรกติเป็นน้ำ). ว. ใช้เข้าคู่กับคำ กระเส็น เป็น กระเส็นกระสาย.
[กัน-] น. มีด, ราชาศัพท์ว่า พระกรรบิด. (ข. กำบิต ว่า มีด).
(แบบ) ว. ที่ผ่านมา เช่น อนี้จะชี้นิต- ติดำเนียรดำนานสาร. (สมุทรโฆษ).
[-กฺริด] (แบบ) ก. ทำ, ทำมาก. (ส. ปฺรกฺฤต; ป. ปกต).
[สีตะ-] ว. หนาว, เย็น, เย็นเยือก. (ส.; ป. สีต).
[สะเหฺวดง] ว. มีตัวขาว. (ส. เศฺวต + องฺค).
[สักกะตะ] (แบบ) น. ภาษาสันสกฤต. (ป. สกฺกฏ, สกฺกต).