ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อแหวนชนิดหนึ่ง ถักด้วยผ้ายันต์หรือด้ายดิบเป็นต้น ใช้เป็นเครื่องราง.
[ไชยะ-] น. เครื่องดื่มในการมีชัย. (ป.).
[ไชยะ-] น. ชื่อกลองชนิดหนึ่ง. (ส.).
[ไชยะพูม] น. ทำเลที่เหมาะ. (ป., ส.).
[ราไชสะหฺวัน] น. ราชสมบัติ. (ส.).
[ไชยะเพด] น. เด็กที่มีอายุแต่เดือนที่ ๑ ไป.
ก. ด้นดั้นไป, ชอนไชไป เช่น หนอนซอกซอนไป รากไม้ซอกซอนไป.
น. เหล็กปลายแหลม มีด้าม สำหรับไชวัตถุให้เป็นรู.
น. เหล็กสำหรับไชรูอย่างหนึ่ง เช่น เกะกะกบไสไชเหล็กจึ้ง. (ขุนช้างขุนแผน). (ดิกชนารีไทย). (จ. จึ่ง ว่า เจาะ).
[ปะราไช] น. ความพ่ายแพ้. ก. พ่ายแพ้. (ป.).
[วิชะยะ-, วิไช] น. ความชนะ, ชัยชนะ. (ป., ส.).
[ไชสี] น. ความสง่าผ่าเผยด้วยความชนะ (ใช้ประกอบกับชื่อต่าง ๆ ที่ถือว่าเป็นมงคล) เช่น พระขรรค์ชัยศรี นครชัยศรี.