ผลการค้นหา

แยกออก* *แยกออก *แยกออก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 204 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แยกออก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ผลูแบก

น. ทางแยก. (ข.).

แพรก

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

คอหอยกับลูกกระเดือก

(สำ) ว. เข้ากันได้ดี แยกกันไม่ออก.

ชุมทางรถไฟ

น. สถานีที่รวมทางแยกรถไฟ.

แยกแย้ง

ก. แยกไปคนละทาง, ไม่ลงรอยกัน.

ระแหก

(กลอน) ก. แตก, แยก.

แผก

ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.

ระแหง

น. รอยแยกขนาดแคบ ๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินเป็นระแหง แตกระแหง.

ตัดบท

ก. พูดให้ยุติเรื่องกัน; แยกคำออก.

เป็นสัดเป็นส่วน

ก. แยกไว้เฉพาะเป็นหมู่เป็นพวก เช่น ของทำบุญจัดให้เป็นสัดเป็นส่วน.

ฉีก

ก. ขาดแยกออกจากกันหรือทำให้ขาดหรือแยกออกจากกัน เช่น ผ้าฉีก ฉีกผ้า ฉีกทุเรียน, โดยปริยายหมายความว่า แยกสิ่งที่เป็นคู่หรือเป็นสำรับออกจากกัน เช่น ฉีกตองไพ่.

ถ่าง

ก. แยกปลายออกให้ห่างจากกัน เช่น ถ่างขา, กางออก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด