ผลการค้นหา

ค้นเจอ 185 รายการ

(โบ) น. แป้งข้าวเจ้า.

น. ของกินอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้า ใช้แป้งห่อไส้แล้วม้วนบิดริมแป้งตรงที่ประกบกันให้เป็นลายเกลียว นึ่งหรือทอด, แป้งสิบ ก็เรียก.

(โบ) น. กาว, แป้งเปียก.

[ปิดถะ] (แบบ) น. แป้ง. (ป.).

น. แป้งที่ปรุงด้วยเครื่องหอม.

น. ขนตั้งชันฟูขึ้น เกิดจากความตกใจหรือความกลัวเป็นต้น.

ว. มีขนาดเท่าตัวจริง เช่น หล่อรูปเท่าตัว, มีจำนวนหรือขนาดเพิ่มขึ้นเท่าจำนวนหรือขนาดเดิม เช่น แป้งฟูขึ้นอีกเท่าตัว ราคาสินค้าขึ้นอีกเท่าตัว.

[-สาระพี] น. แป้งที่เอาเกสรสารภีตำปนกับแป้งสำหรับทาตัว.

น. แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำข้าวหมาก.

น. แป้งข้าวเจ้าที่โรยเป็นเส้นลงในนํ้าเดือดพอสุกแล้วนำมาตากแห้ง.

น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้าหรือแป้งเท้ายายม่อมกวนเข้ากับนํ้าตาล ใส่แห้วหรือข้าวโพดเป็นต้นก็ได้ หยอดหน้าด้วยกะทิกวนกับแป้ง.

ว. เจริญ, มั่งคั่ง, รุ่งเรือง, เช่น ฐานะกำลังเฟื่องฟู, ฟูเฟื่อง ก็ว่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ