ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. รับฟังไว้แต่ไม่เชื่อทั้งหมด.
น. อาการฟัง. (ป.).
ว. ฟังอะไรไม่ใคร่ได้ยิน.
ว. เอาใจใส่อยากฟังอยากรู้.
ว. รื่นหู, ไม่ขัดหู, ฟังแล้วสบายใจ, เช่น พูดจาไพเราะนุ่มนวลฟังแล้วเย็นหู เสียงเขาฟังแล้วเย็นหู.
ว. เพราะ, เสนาะ, น่าฟัง. (แผลงมาจาก พิเราะ).
น. น้ำเสียงไพเราะนุ่มนวลน่าฟัง.
น. หูที่จะฟังอะไรได้ยินทั้งหมด.
(สำ) ก. ฟังไม่ได้ความแจ่มชัด แล้วเอาไปพูดต่อหรือทำผิด ๆ พลาด ๆ.
ก. สั่งสอนแนะนำคนโง่มักไม่ได้ผล เสียเวลาเปล่า.
ก. ไปวัดเพื่อฟังเทศน์ฟังธรรม, ไปอยู่ที่วัดเพื่อปฏิบัติธรรม, ประพฤติตนอยู่ในศีลในธรรม.
น. น้ำเสียงที่ไพเราะน่าฟัง, น้ำเสียงที่แสร้งดัดให้เบา ช้าลง และไพเราะน่าฟัง เพื่อประจบเป็นต้น.